Johnathan Duncan รู้ว่าผู้คนอาจตั้งคำถามเกี่ยวกับความเป็นคนแคนซัสซิตีฝั่งใต้อย่างแท้จริงของเขา
สมาชิกสภาเมืองคนใหม่อาศัยอยู่ทางตอนเหนือของเขต 6th ซึ่งอยู่ใกล้กับ Brookside มากกว่า Martin City นี่เป็นการลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกของเขา และเขาไม่ชนะในเขตหน่วยเลือกตั้งใดเลยทางตอนใต้ของถนน Bannister Road
ดังนั้น The Telegraph จึงเปิดโอกาสให้ Duncan ได้แนะนำตัวเองให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งในเขตของเขารู้จักดียิ่งขึ้น
เขาอยากให้สัมภาษณ์ครั้งนี้ที่ไหน?
“Charlie Hooper’s” Duncan กล่าว
เขาไม่ใช่นักการเมืองที่ขัดเกลาจนเนียบ เขาไม่ได้พยายามจะเป็น และไม่อยากจะเป็นด้วย เขาเพิ่งเอาชนะคู่แข่งที่ผ่านการขัดเกลามาถึง 24 ปี
และด้วยชัยชนะที่พลิกความคาดหมายนี้ แคนซัสซิตีจึงมีสิ่งแรกเกิดขึ้น นั่นคือ สมาชิกสภาเมืองที่เคยถีบพังประตูในอิรัก เคยเอาปืนจ่อปากตัวเองเมื่อกลับมาถึงบ้าน เคยจงใจขัดจังหวะการไต่สวนคดีขับไล่ผู้เช่า และเข้าสู่การเมืองเพราะเรื่องชุมชนบ้านรถพ่วง
Duncan ไม่ได้อยู่ใกล้เคียงกับโครงสร้างอำนาจทางการเมืองของเมืองเลย แต่เขาเข้ามาผ่านการทำงานจัดตั้งชุมชน เขารู้ว่าบางคนเรียกสิ่งนั้นว่า “การปลุกปั่นฝูงชน”
“ผมเรียกมันว่าการจัดตั้ง” Duncan กล่าว “ผมรู้ว่าผมจะชนะเมื่อโฆษณาโจมตีเริ่มออกมา”
Duncan ชูประเด็นการต่อสู้เพื่อชนชั้นแรงงาน โดยเขาและกลุ่มผู้สนับสนุนหลักได้เดินเคาะประตูบ้านถึง 8,500 หลังในช่วงหาเสียง
และในวันที่ 20 มิถุนายน Duncan ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก KC Tenants Power และกลุ่มก้าวหน้าอื่นๆ ก็ได้เอาชนะ Dan Tarwater สมาชิกสภานิติบัญญัติของ Jackson County ที่ดำรงตำแหน่งมาอย่างยาวนาน ด้วยคะแนน 56 ต่อ 44 เปอร์เซ็นต์
Wilson Vance ผู้อำนวยการฝ่ายการเมืองของ KC Tenants กล่าวว่า Duncan เข้ามาหาองค์กรรณรงค์แห่งนี้เพื่อมองหาชุมชนคนยากจนและชนชั้นแรงงานที่เขาจะร่วมต่อสู้ไปด้วย
“เขาไม่เคยลืมว่าความยากจนเป็นอย่างไร การเติบโตมาเป็นลูกครึ่งในเมืองเล็กๆ เป็นอย่างไร และไม่เคยลืมสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองเมื่อกลับมาจากอิรัก” Vance กล่าว “เราเห็นความโกรธ แต่เราก็เห็นความรักอันลึกซึ้งต่อเพื่อนบ้านและชุมชน ซึ่งเป็นสิ่งที่เราต้องการเห็นในตัวนักการเมือง สภาเมืองจะดีขึ้นเมื่อมี Johnathan อยู่ในนั้น
“เขาจะเปลี่ยนบรรยากาศการทำงานของห้องนั้น”
การสร้างความไว้วางใจ
Duncan วัย 37 ปี มาถึงที่ร้าน Charlie Hooper’s Brookside Bar & Grille ก่อนเวลา น้ำเปล่าใส่น้ำแข็ง เสื้อเชิ้ตสีขาวติดกระดุม กางเกงยีนส์สีดำทรงสุภาพ
เขาเป็นคนที่งานยุ่งมาก อีกสองสามสัปดาห์เขาถึงจะเข้าพิธีสาบานตนรับตำแหน่ง แต่เขาก็เข้าร่วมการประชุมที่ศาลาว่าการเมืองเต็มตารางไปเรียบร้อยแล้ว ในขณะที่กำลังวางแผนงานแต่งงานในเดือนกันยายนกับคู่หมั้นของเขา
เขาเพิ่งทำงานวันสุดท้ายในงานที่ทำมานานที่สำนักงานใหญ่ระดับชาติของ VFW แผนของเขาคือการเป็นสมาชิกสภาเมืองแบบเต็มเวลา
ส่วนเรื่องที่แพ้ในเขตหน่วยเลือกตั้งทางตอนใต้เหล่านั้น เขากล่าวที่โต๊ะสูงในร้าน Hooper’s ว่า “ดูเหมือนว่าผมมีงานสร้างความไว้วางใจที่ต้องทำ”
ถนน Blue River Road อาจเป็นจุดเริ่มต้นได้ ถนนสายนี้ถูกปิดมาหลายปีในจุดที่อยู่ทางใต้ของถนน Bannister Road เนื่องจากพื้นผิวถนนไถลลงไปทางแม่น้ำ ที่นี่กลายเป็นพื้นที่ทิ้งขยะ และการซ่อมแซมถนนสายนี้เป็นปัญหาสำหรับผู้อยู่อาศัยในพื้นที่มาอย่างยาวนาน
“มันเป็นสิ่งเตือนตาอยู่ตลอดเวลาว่าข้อกังวลของพวกเขายังไม่ได้รับการแก้ไข” Duncan กล่าว “ผมได้ติดต่อวิศวกรของเมืองไปแล้วเพื่อทบทวนผลการศึกษาที่ทำเสร็จแล้วเกี่ยวกับถนน Blue River Road และผมตั้งตารอที่จะรวบรวมสมาชิกในชุมชนที่สนใจเพื่อร่วมกันสร้างแนวทางแก้ไขที่เป็นไปได้”
Duncan กล่าวว่าเขายังต้องการให้มีระบบขนส่งสาธารณะมากขึ้นในพื้นที่ทางตอนใต้ พร้อมกับที่อยู่อาศัยราคาประหยัดตามแนวเส้นทางระบบขนส่งมวลชน เขาจะปฏิบัติหน้าที่ในคณะกรรมการด้านการขนส่งและโครงสร้างพื้นฐานของสภาเมือง
เส้นทางที่ต้องต่อสู้อย่างหนัก
เรื่องราวที่เขาเล่าว่าเขามาถึงสภาเมืองได้อย่างไรนั้น แสดงให้เห็นถึงลำดับความก้าวหน้าที่ชัดเจน โดยแต่ละก้าวเป็นเหตุและผลที่ต่อเนื่องมาจากก้าวก่อนหน้า
เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเพราะงานจัดตั้งที่เขาทำร่วมกับ KC Tenants เขามาร่วมกลุ่มนั้นจากการทำงานร่วมกับทหารผ่านศึกที่ผ่านสมรภูมิรบในเมืองลอว์เรนซ์ งานนั้นมีจุดเริ่มต้นมาจากอาการ PTSD ของเขาเองจากการอยู่ในอิรักเป็นเวลา 18 เดือน เขาเข้าร่วมกองทัพบกเพราะตัวเขาเองก็ยากจนและต้องการเงินเรียนมหาวิทยาลัย
ตอนนี้เขายิ้มให้กับเส้นทางที่คนไม่ค่อยเลือกเดินของเขา ไม่ใช่เพราะมันตลก แต่เป็นเพราะไม่ว่าอย่างไรเขาก็ผ่านมันมาได้
เขาเคยเป็นส่วนหนึ่งของ QRF (หน่วยเคลื่อนที่เร็ว) ทางตอนใต้ของกรุงแบกแดด ตอนนั้นคือปี 2007 ซึ่งเป็นแนวหน้าของช่วงการเพิ่มกำลังทหาร หน่วยของเขาทำหน้าที่ค้นหาระเบิดแสวงเครื่อง (IED) และพังประตูบุกเข้าไปเพื่อไล่ล่าเป้าหมายสำคัญ
“อยู่นอกแนวรั้วฐานทัพ ต้องสวมชุดรบเต็มอัตราทุกวัน” เขากล่าว “ผมเห็นเพื่อนของผมตาย ผมเห็นพลเรือนชาวอิรักตายไปนับไม่ถ้วน ผมไม่คิดว่าจะได้กลับบ้าน”
และเมื่อเขากลับมาในปี 2007 เขาถูกถามว่าจะสามารถรับมือกับทุกอย่างในการกลับเข้าสู่ชีวิตพลเรือนได้หรือไม่
ตอนนั้นเขาอายุ 21 ปี “ครับ ได้แน่นอน”
เขาไม่รู้เลยว่ามีอะไรรออยู่ในเงามืด ทั้งความโกรธ นอนไม่หลับ ความกลัว อาการผวาตื่นกลางดึก แฟนสาวของเขานอนไม่หลับเพราะอาการระเบิดอารมณ์ของเขา เขามักจะคว้าปืนพกและตะโกนเคลียร์พื้นที่ในห้อง
เขาดื่มเหล้าเพื่อให้หลับลงได้
“แต่เราถูกบอกให้กัดฟันสู้ต่อไปแบบทหาร เพราะนั่นคือสิ่งที่ทหารทำกัน” เขากล่าว
ขณะที่เรียนอยู่ที่ University of Kansas เขาพยายามขอความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิต แต่ก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดกับระบบราชการที่สับสนวุ่นวาย
“ผมนี่แหละคือภาพของอาการ PTSD อย่างแท้จริง” เขากล่าว “ผมเปลี่ยนจากความกลัวเป็นความโกรธ การถูกส่งไปฆ่าชายหนุ่มผิวสีที่ดูเหมือนผม เพื่อต่อสู้ให้กับประเทศที่ไม่ได้สนใจจะต่อสู้เพื่อผมเลย พวกเราถูกเรียกว่าฮีโร่ แต่ผมรู้สึกว่าถูกหลอก”
เขาจิบเครื่องดื่มแล้วพยักหน้า “ดังนั้นผมจึงวางแผนที่จะไม่ทำแบบนั้นอีกต่อไป ผมวางแผนที่จะฆ่าตัวตาย”
แล้วปืนพกที่เขามีอยู่ล่ะ? มันเป็นปืนขนาด .45 ที่กองทัพมอบให้ตอนที่เขาปลดประจำการ เป็นปืนที่ระลึกที่มีการสลักชื่อหน่วยของเขาไว้
“ใช่ ผมขอความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตไม่ได้ แต่พวกเขากลับให้ปืนผมมา” เขากล่าว
จากนั้นเขาได้พูดคุยกับทหารผ่านศึกคนหนึ่งซึ่งถามเขาว่าเป็นอย่างไรบ้าง Duncan ตอบว่าเขาสบายดี
ชายคนนั้นส่ายหัว “ผมไม่คิดอย่างนั้นนะ”
บทสนทนาหลังจากนั้นเป็นดังนี้:
ทหารผ่านศึก: “คุณยังเก็บปืนพกที่พวกเขาให้มาอยู่หรือเปล่า?”
Duncan: “ใช่”
ทหารผ่านศึก: “คุณทำความสะอาดมันไหม?”
Duncan: “ใช่”
ทหารผ่านศึก: “ทุกคืนเลยเหรอ?”
Duncan: “ใช่”
ทหารผ่านศึก: “คุณเอามันจ่อหัวหรือเปล่า?”
Duncan: “เปล่า”
ทหารผ่านศึก: “เปล่า คุณเอามันจ่อในปากใช่ไหมล่ะ?”
Duncan: “ครับ”
หลังจากนั้น เขาได้พบที่พึ่งพิงใจกับชุมชนทหารผ่านศึกที่ผ่านการรบในเมือง Lawrence ซึ่งหลายคนเป็นนักศึกษาที่ KU กลุ่มนี้ได้ช่วยเหลือเรื่องการลงทะเบียนเรียน การขอรับสิทธิค่าเล่าเรียนในอัตราคนในรัฐ และการจัดตั้งห้องอ่านหนังสือสำหรับทหารผ่านศึก
นั่นคือที่ที่ Brooklynne Mosley ผู้ซึ่งเคยปฏิบัติภารกิจบินเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศเหนืออิรักและอัฟกานิสถาน ได้พบกับ Duncan เธอกล่าวว่าพวกเขาทั้งคู่รู้จักทหารผ่านศึกที่กลับมา “แต่ไม่ได้กลับมาจริงๆ” จากสงคราม
“Johnathan รู้ว่าเราทำอะไรได้มากกว่านี้อีกมาก” Mosley กล่าว “เขาขับเคลื่อนด้วยความรู้สึกถึงความเป็นธรรมที่ว่า เมื่อคุณให้โอกาสที่เท่าเทียมกันแก่ผู้คน คนที่ด้อยโอกาสที่สุดในหมู่พวกเราก็จะได้รับการฉุดดึงขึ้นมาด้วย”
งานของ Duncan ที่ KU นำไปสู่การทำงานที่สำนักงานใหญ่ระดับประเทศของ VFW ในแคนซัสซิตีในที่สุด และต่อมาได้ทำงานด้านการจัดตั้งให้กับ KC Tenants ชนชั้นแรงงานกลายเป็นชุมชนใหม่ของเขา
Vance ที่ KC Tenants ได้แจ้งข่าวเรื่องที่มีผู้คนถูกไล่ออกมาอยู่ข้างถนนในช่วงที่มีโรคระบาด และเธอต้องการอาสาสมัครเข้าไปขัดขวางการไต่สวนคดีขับไล่ผู้เช่าของเคาน์ตีทาง Zoom
Duncan ตอบรับคำเรียกร้อง เขาพร้อมอย่างยิ่งที่จะเปิดไมค์พูด
“Johnathan ชัดเจนอย่างตรงไปตรงมาโดยไม่ลังเลว่าอะไรถูกและอะไรผิด” Vance กล่าว
ความยากลำบากที่ Heart Village Mobile Home Park ผลักดันให้เขาก้าวต่อไปอีกขั้น ผู้อยู่อาศัยถูกบังคับให้ย้ายออกเพื่อเปิดทางให้กับการสร้างเรือนจำท้องถิ่น Jackson County แห่งใหม่ ผู้อยู่อาศัยบางคนกล่าวหาว่าเคาน์ตีบริหารจัดการกระบวนการผิดพลาด และร้องเรียนว่าพวกเขาไม่ได้รับเงินสำหรับย้ายที่อยู่ตามที่ได้รับแจ้งว่าจะได้
Duncan กล่าวว่า การที่เคาน์ตีปฏิบัติต่อผู้อยู่อาศัยใน Heart นั้น ถือเป็นการไม่ใส่ใจและไม่ให้เกียรติ
“นั่นคือตอนที่ผมตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเมือง” Duncan กล่าว
ทันใดนั้น ร้าน Hooper’s ก็มืดลงและตัวอาคารสั่นสะเทือน พายุที่พัดถล่มแคนซัสซิตีในช่วงบ่ายแก่ของวันที่ 14 กรกฎาคม ทำให้ไฟฟ้าดับ หน้าต่างสั่นสะเทือน และโค่นต้นไม้ใหญ่ในบริเวณใกล้เคียง
ขณะที่ฝนกระหน่ำลงบนหลังคา Duncan เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์อย่างใจเย็น เปิดไฟฉาย และตรวจดูเรดาร์ เขารู้ทางไปห้องใต้ดินอยู่แล้ว ลูกค้าที่โต๊ะอื่นหันมามองทางเขา
ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น เหมือนกับว่าเขามีอีกชุมชนหนึ่ง ชุมชนนี้อยู่ในความมืด แต่ที่ผ่านมา Johnathan Duncan ก็หาทางไปสู่แสงสว่างได้เสมอ