در ۸ اپریل، از رأی‌دهندگان کانزاس سیتی خواسته خواهد شد تا مالیات فروش مصونیت عامه را برای ۲۰ سال دیگر با هزینهٔ ۴۸۴ میلیون دالر تمدید کنند. به طور سنتی، این مالیات خدمات ضروری مانند اپراتورهای ۹۱۱ و نیروهای امدادی اضطراری را تمویل کرده است. اما این بار، حداقل ۲۵۰ میلیون دالر صرف ساخت یک زندان شهری خواهد شد و ۳۷۵ میلیون دالر اضافی نیز برای استخدام کارمندان و نگهداری این مرکز مورد نیاز است. این یعنی بیش از نیم میلیارد دالر از پول مالیات‌دهندگان صرف زندانی می‌شود که نیازهای مصونیت عامهٔ ما را برطرف نمی‌کند.
من مرتباً از همسایگانم در سراسر کانزاس سیتی دربارهٔ نگرانی‌هایشان در مورد مصونیت عامه می‌شنوم. داستان‌ها دربارهٔ قتل‌ها، سرقت خشونت‌آمیز موتر، سرقت‌های زنجیره‌ای از منازل و خشونت مداوم با سلاح گرم رایج است. اما یک زندان شهری این مسائل را حل نخواهد کرد، زیرا جرایمی مانند قتل، سرقت بزرگ موتر، سرقت یا تخریب اموال به ارزش بیش از ۷۵۰ دالر، جرایم ایالتی هستند که در سطح کانتی رسیدگی می‌شوند. مالیات‌دهندگان در حال حاضر ۳۰۱ میلیون دالر برای هزینه‌های ساخت یک زندان جدید کانتی جکسون (Jackson County) مصرف می‌کنند.
من به عنوان عضو شورای شهر برای حوزهٔ ششم، در کمیتهٔ توقیف و بازپروری شهری (Municipal Detention and Rehabilitation Committee) خدمت کردم تا نیاز شهر به یک زندان جدید را با دقت بیشتری بررسی کنم. بیشتر افرادی که وارد سیستم زندان شهری ما می‌شوند به دلیل تخلفات جزئی — ادرار در مکان‌های عمومی، خوابیدن در فضای باز، ورود غیرقانونی به ملک دیگران یا سرقت‌های کوچک — نگهداری می‌شوند و اغلب بی‌سرپناه هستند یا با بیماری روانی تداوی‌نشده دست و پنجه نرم می‌کنند. بسیاری از آن‌ها در زندان می‌مانند زیرا از نظر روانی آمادهٔ محاکمه نیستند یا صرفاً به این دلیل که توان پرداخت ضمانت را ندارند.
Martina Peterson، قاضی محکمهٔ شهری، اخیراً به KSHB گفت: «من می‌خواهم آن‌ها آزاد شوند، اما هنوز برای رهایی وضعیت پایداری ندارند زیرا هنوز هم صداهایی می‌شنوند.»
Crispin Rea، عضو شورای شهر و یکی دیگر از حامیان مالیات زندان، به Martin City Telegraph گفت: «برخی از این افراد، در حالی که دوسیه‌شان در سیستم محکمهٔ شهری جریان دارد، باید به جای مرکز توقیف در شفاخانهٔ صحت روانی باشند.»
یک زندان شهری جدید این مشکلات را حل نمی‌کند — بلکه فقط آن‌ها را متمرکز می‌سازد. افراد بی‌خانمان همچنان بی‌سرپناه می‌مانند و نیازهای صحت روانی برآورده نمی‌شود. به زبان ساده: یک زندان شهری جدید، یک راه‌حل موقتی و پرهزینهٔ دیگر است که همچنان افراد آسیب‌پذیر را پیوسته وارد زندان و از آن خارج می‌کند.
کانزاس سیتی نباید در کار زندانی کردن کسانی باشد که بزرگ‌ترین جرمشان نیاز به حمایت مسلکی صحت روانی است. این راه پرهزینه و غیرانسانی است و هیچ کمکی به توقف جرم و بهبود نتایج مصونیت عامهٔ ما نمی‌کند.
بر سر بخش «بازپروری» در مرکز بازپروری و توقیف چه آمد؟
در سال ۲۰۱۹، مشاوران ایجاد یک مرکز منابع اجتماعی را برای حمایت از زندانیانی که وارد زندان می‌شوند یا از آن رها می‌شوند توصیه کردند تا نتایج بهبود یابد و میزان تکرار جرم کاهش پیدا کند. اما، به‌عنوان بخشی از توافق ۲.۳ میلیون دالری برای خرید زمین توسط شهر از کانتی، رهایی زندانیان در همان محل ممنوع شده است که این کار در عمل مانع از ساخت این مرکز در کنار زندان می‌شود. علاوه بر این، این مالیات شامل بودجه‌ای برای CRC یا هر چیزی شبیه به آن نیست.
یک راه‌حل واقعی برای تکرار جرم، مصونیت عامه
از اکتوبر ۲۰۲۴، من با همکارانم و محکمهٔ شهری روی پیشنهادی برای یک مرکز منابع اجتماعی کار می‌کنم که نتایج را برای زندانیان ما بهبود می‌بخشد، میزان تکرار جرم را کاهش می‌دهد و مصونیت عامه را بهتر می‌سازد.
این CRC بر اساس پروژهٔ سلامت روانی جنایی (Criminal Mental Health Project) از کانتی میامی-دید، فلوریدا خواهد بود که میزان تکرار جرم را از ۷۶٪ به ۲۰٪ کاهش داده است. این مرکز، منابع مورد نیاز محکمه را در یک مکان متمرکز می‌سازد و شامل یک مرکز ترک اعتیاد (سم‌زدایی)، مسکن مؤقت و راهنمایان مراقبتی خواهد بود تا به مردم کمک کنند به مسکن، بیمهٔ صحی، مراقبت‌های سلامت روان و کار دسترسی پیدا کنند. راه‌حل‌هایی مانند این، وابستگی ما به زندان‌ها و در نتیجه مصارف زندان ما را کاهش می‌دهند، اما این مالیات زندان، یک CRC را تمویل نخواهد کرد.
در حال حاضر در مالیات بر فروش پیشنهادی هیچ برنامه‌ای برای گنجاندن یا تمویل بازپروری وجود ندارد. بدون بازپروری، زندانیان ما همچنان در چرخهٔ محاکم و سیستم زندان ما سرگردان خواهند ماند و سالانه میلیون‌ها دالر روی دست مالیات‌دهندگان مصرف خواهد گذاشت، بدون اینکه به دلیل اصلی زندانی شدن آن‌ها رسیدگی شود.
جایگزین‌های زندان نتایج را بهبود می‌بخشند و نیاز ما به زندان را کاهش می‌دهند، که این کار باعث صرفه‌جویی در پول مالیات‌دهندگان و در عین حال افزایش مصونیت عامه می‌شود.
ما می‌دانیم که منابع اجتماعی باعث صرفه‌جویی در پول و نجات جان انسان‌ها می‌شوند و در عین حال مصونیت عامه را افزایش می‌دهند — با این حال، سال به سال، کانزاس سیتی به‌طور نامتناسبی نسبت به مسکن، صحت عامه و کمک به بی‌خانمان‌ها، بودجهٔ بیشتری را به تطبیق قانون اختصاص می‌دهد. در برابر هر ۱ دالری که برای صحت عامه مصرف می‌کنیم، ۱۲ دالر برای تطبیق قانون مصرف می‌کنیم؛ در برابر هر ۱ دالری که برای مسکن مصرف می‌کنیم، ۱۲ دالر برای تطبیق قانون مصرف می‌کنیم؛ و در برابر هر ۱ دالری که برای بی‌خانمانی مصرف می‌کنیم، ۷۴ دالر برای تطبیق قانون مصرف می‌کنیم. هر سال، با افزایش مصارف تطبیق قانون، میزان جرم نیز بالا می‌رود.
رهبران کانزاس سیتی در حق جوامعی که بیشترین آسیب را از جرم دیده‌اند کوتاهی کرده‌اند، زیرا ما ترجیح می‌دهیم کاری را انجام دهیم که از نظر سیاسی مصلحت‌آمیزتر است تا کاری که برای بهبود نتایج برای مردم ما ضروری است. ما منابع ضروری مانند مسکن قابل استطاعت، مراقبت‌های صحت روان و مکاتب را کم‌بودجه گذاشته‌ایم و در عوض، اجرای قانون را در اولویت قرار داده‌ایم. یک زندان جدید باید آخرین راه چاره باشد، اما این مالیات نخست آن را تمویل می‌کند و یک بار مالیاتی پرهزینه و غیرضروری بر دوش باشندگان ما می‌گذارد، در حالی که راه‌حل‌های حیاتی بازپروری را که سابقهٔ اثبات‌شده در بهبود مصونیت عامه دارند، نادیده می‌گیرد.
با من همراه شوید و در ۸ اپریل، به مالیات زندان رأی منفی دهید و به اوراق قرضهٔ مکاتب رأی مثبت دهید تا مکاتب ما تمویل شوند و روی اطفال ما سرمایه‌گذاری کنیم.
Johnathan Duncan نمایندهٔ حوزهٔ انتخاباتی ۶ شورای شهر کانزاس سیتی است.