ในวันที่ 8 เมษายน ผู้มีสิทธิเลือกตั้งในแคนซัสซิตีจะได้รับคำขอให้ขยายเวลาภาษีการขายเพื่อความปลอดภัยสาธารณะออกไปอีก 20 ปี โดยมีค่าใช้จ่าย 484 ล้านดอลลาร์ ตามปกติแล้ว ภาษีนี้จะนำไปใช้สนับสนุนบริการที่จำเป็น เช่น เจ้าหน้าที่รับแจ้งเหตุ 911 และเจ้าหน้าที่กู้ภัยฉุกเฉิน อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้ เงินอย่างน้อย 250 ล้านดอลลาร์จะถูกนำไปใช้ในการสร้างเรือนจำท้องถิ่นของเมือง และต้องใช้เงินเพิ่มอีก 375 ล้านดอลลาร์เพื่อจ้างบุคลากรและบำรุงรักษาสถานที่ นั่นคือเงินภาษีของประชาชนกว่าครึ่งพันล้านดอลลาร์ที่ถูกใช้ไปกับเรือนจำท้องถิ่นซึ่งไม่ได้ช่วยแก้ไขความต้องการด้านความปลอดภัยสาธารณะของเรา

ผมได้รับฟังความกังวลเรื่องความปลอดภัยสาธารณะจากเพื่อนบ้านทั่วแคนซัสซิตีอยู่เป็นประจำ เรื่องราวเกี่ยวกับการฆาตกรรม การชิงรถด้วยความรุนแรง การย่องเบาต่อเนื่อง และความรุนแรงจากอาวุธปืนที่เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อนนั้นเป็นเรื่องที่พบได้บ่อย แต่เรือนจำท้องถิ่นของเมืองจะไม่สามารถแก้ปัญหาเหล่านี้ได้ เพราะความผิดอย่างการฆาตกรรม การโจรกรรมรถยนต์ การลักทรัพย์ หรือการทำให้ทรัพย์สินเสียหายเกิน 750 ดอลลาร์สหรัฐ เป็นคดีอาญาระดับรัฐที่จะต้องดำเนินการในระดับเคาน์ตี ปัจจุบันผู้เสียภาษีกำลังจ่ายเงิน 301 ล้านดอลลาร์สหรัฐเป็นค่าก่อสร้างเรือนจำท้องถิ่นแห่งใหม่ของ Jackson County อยู่แล้ว

ในฐานะสมาชิกสภาเมืองเขต 6 ผมได้ทำหน้าที่ในคณะกรรมการ Municipal Detention and Rehabilitation Committee (คณะกรรมการการคุมขังและการฟื้นฟูระดับเทศบาล) เพื่อตรวจสอบความจำเป็นของเมืองในการสร้างเรือนจำท้องถิ่นแห่งใหม่อย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น คนส่วนใหญ่ที่เข้าสู่ระบบเรือนจำท้องถิ่นของเมืองเราถูกคุมขังในข้อหาเล็กน้อย เช่น การปัสสาวะในที่สาธารณะ การนอนกลางแจ้ง การบุกรุก หรือการลักขโมยเล็กๆ น้อยๆ และมักจะเป็นผู้ไร้บ้านหรือผู้ที่กำลังเผชิญกับอาการป่วยทางจิตที่ยังไม่ได้รับการรักษา หลายคนยังคงถูกขังอยู่เพราะสภาพจิตใจไม่พร้อมที่จะขึ้นศาล หรือเพียงเพราะพวกเขาไม่มีเงินจ่ายค่าประกันตัว

Martina Peterson ผู้พิพากษาศาลเทศบาล กล่าวกับ KSHB เมื่อเร็วๆ นี้ว่า “ดิฉันอยากให้พวกเขาได้รับการปล่อยตัว แต่พวกเขายังมีอาการไม่คงที่พอที่จะปล่อยตัวได้ เพราะพวกเขายังได้ยินเสียงแว่วอยู่”

“คนกลุ่มนี้บางคนควรอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชมากกว่าศูนย์การคุมขัง ในระหว่างที่พวกเขากำลังอยู่ในกระบวนการของระบบศาลเทศบาล” Crispin Rea สมาชิกสภาเมือง ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนภาษีเรือนจำท้องถิ่นอีกคนหนึ่ง กล่าวกับ Martin City Telegraph

เรือนจำท้องถิ่นของเมืองแห่งใหม่จะไม่ช่วยแก้ปัญหาเหล่านี้ แต่จะทำได้แค่รวบปัญหามารวมไว้ที่เดียว คนไร้บ้านก็ยังคงไม่มีที่อยู่อาศัย และความต้องการด้านสุขภาพจิตก็ยังคงไม่ได้รับการดูแล พูดง่ายๆ คือ เรือนจำท้องถิ่นของเมืองแห่งใหม่เป็นเพียงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าราคาแพงอีกอย่างหนึ่ง ที่จะทำให้กลุ่มคนเปราะบางต้องวนเวียนเข้าออกเรือนจำท้องถิ่นต่อไปเรื่อยๆ

แคนซัสซิตีไม่ควรทำหน้าที่เอาคนที่ความผิดร้ายแรงที่สุดของเขาคือการต้องการความช่วยเหลือด้านสุขภาพจิตจากผู้เชี่ยวชาญไปขังไว้ในเรือนจำท้องถิ่น แนวทางนี้มีค่าใช้จ่ายสูงและไร้มนุษยธรรม อีกทั้งไม่ได้ช่วยหยุดยั้งอาชญากรรมและไม่ได้ทำให้ผลลัพธ์ด้านความปลอดภัยสาธารณะของเราดีขึ้นเลย

เกิดอะไรขึ้นกับด้าน “การฟื้นฟู” ของศูนย์ฟื้นฟูและการคุมขัง?

ในปี 2019 ที่ปรึกษาได้แนะนำให้ตั้งศูนย์ทรัพยากรชุมชนเพื่อสนับสนุนผู้ต้องขังที่เข้าและออกจากเรือนจำท้องถิ่น เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นและลดการกระทำผิดซ้ำ อย่างไรก็ตาม ในส่วนหนึ่งของข้อตกลงมูลค่า 2.3 ล้านดอลลาร์เพื่อให้เมืองซื้อที่ดินจากเคาน์ตี ข้อตกลงนี้ห้ามปล่อยตัวผู้ต้องขังในพื้นที่ดังกล่าว ซึ่งเท่ากับห้ามสร้างศูนย์นี้ร่วมกับเรือนจำท้องถิ่นไปโดยปริยาย นอกจากนี้ ภาษีนี้ยังไม่ได้รวมงบประมาณสำหรับ CRC หรือสิ่งใดที่คล้ายกันเลย

ทางออกที่แท้จริงสำหรับการกระทำผิดซ้ำและความปลอดภัยสาธารณะ

ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2024 ผมได้ทำงานร่วมกับเพื่อนร่วมงานและศาลเทศบาลในข้อเสนอเรื่องศูนย์ทรัพยากรชุมชน ซึ่งจะช่วยให้ผลลัพธ์สำหรับผู้ต้องขังของเราดีขึ้น ลดการกระทำผิดซ้ำ และยกระดับความปลอดภัยสาธารณะ

CRC แห่งนี้จะใช้ต้นแบบจากโครงการ Criminal Mental Health Project ของไมอามี-เดดเคาน์ตี รัฐฟลอริดา ซึ่งลดอัตราการกระทำผิดซ้ำจาก 76% เหลือ 20% สถานที่แห่งนี้จะเป็นศูนย์รวมทรัพยากรสำหรับศาล และประกอบด้วยศูนย์ถอนพิษยา ที่พักอาศัยช่วงเปลี่ยนผ่าน และผู้ประสานงานด้านการดูแลเพื่อช่วยให้ผู้คนเข้าถึงที่อยู่อาศัย ประกันสุขภาพ การดูแลสุขภาพจิต และงาน ทางออกเช่นนี้ช่วยลดการพึ่งพาเรือนจำท้องถิ่นและลดค่าใช้จ่ายด้านเรือนจำท้องถิ่นของเราลงได้ แต่ภาษีเรือนจำท้องถิ่นนี้จะไม่จัดสรรงบประมาณให้กับ CRC

ปัจจุบันยังไม่มีแผนภายใต้ภาษีการขายที่เสนอนี้ที่จะรวมหรือจัดสรรงบประมาณสำหรับการฟื้นฟูผู้ต้องขัง หากไม่มีการฟื้นฟู ผู้ต้องขังของเราก็จะยังคงถูกหมุนเวียนเข้าออกผ่านระบบศาลและเรือนจำท้องถิ่นต่อไป ทำให้ผู้เสียภาษีต้องเสียเงินหลายล้านดอลลาร์ต่อปี โดยไม่ได้แก้ปัญหาว่าทำไมพวกเขาถึงต้องเข้ามาอยู่ในเรือนจำท้องถิ่นตั้งแต่แรก

ทางเลือกอื่นแทนเรือนจำท้องถิ่นช่วยให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นและลดความจำเป็นในการใช้เรือนจำท้องถิ่นของเรา ซึ่งช่วยประหยัดเงินของผู้เสียภาษีไปพร้อมกับเพิ่มความปลอดภัยสาธารณะ

เรารู้ว่าทรัพยากรในชุมชนช่วยประหยัดเงินและรักษาชีวิตผู้คนไปพร้อมกับเพิ่มความปลอดภัยสาธารณะ — แต่ปีแล้วปีเล่า แคนซัสซิตีกลับจัดสรรงบประมาณให้กับการบังคับใช้กฎหมายมากกว่าที่อยู่อาศัย สาธารณสุข และการช่วยเหลือผู้ไร้บ้านอย่างไม่สมดุล ทุกๆ 1 ดอลลาร์ที่เราใช้ไปกับสาธารณสุข เราใช้ 12 ดอลลาร์ไปกับการบังคับใช้กฎหมาย ทุกๆ 1 ดอลลาร์ที่เราใช้ไปกับที่อยู่อาศัย เราใช้ 12 ดอลลาร์ไปกับการบังคับใช้กฎหมาย และทุกๆ 1 ดอลลาร์ที่เราใช้ไปกับปัญหาคนไร้บ้าน เราใช้ถึง 74 ดอลลาร์ไปกับการบังคับใช้กฎหมาย ทุกปีที่งบด้านการบังคับใช้กฎหมายเพิ่มขึ้น อาชญากรรมก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ผู้นำของแคนซัสซิตีล้มเหลวต่อชุมชนที่ได้รับผลกระทบจากอาชญากรรมมากที่สุด เพราะเราเลือกทำในสิ่งที่ได้เปรียบทางการเมืองมากที่สุด มากกว่าสิ่งที่จำเป็นเพื่อปรับปรุงผลลัพธ์ให้ดีขึ้นสำหรับประชาชนของเรา เราจัดสรรงบประมาณให้กับทรัพยากรที่จำเป็น เช่น ที่อยู่อาศัยราคาประหยัด การดูแลสุขภาพจิต และโรงเรียน ไม่เพียงพอ โดยให้ความสำคัญกับการบังคับใช้กฎหมายแทน เรือนจำท้องถิ่นแห่งใหม่ควรเป็นทางเลือกสุดท้าย แต่ภาษีนี้กลับนำมาใช้กับเรือนจำท้องถิ่นก่อน ซึ่งเป็นการสร้างภาระภาษีที่สิ้นเปลืองและไม่จำเป็นให้กับผู้อยู่อาศัยของเรา ในขณะที่ละเลยแนวทางการฟื้นฟูที่สำคัญซึ่งมีประวัติพิสูจน์แล้วว่าสามารถปรับปรุงความปลอดภัยสาธารณะให้ดีขึ้นได้

มาร่วมกับผมลงคะแนนไม่เห็นชอบกับภาษีเรือนจำท้องถิ่น และลงคะแนนเห็นชอบกับพันธบัตรโรงเรียนเพื่อสนับสนุนงบประมาณให้โรงเรียนของเราและลงทุนในเด็กๆ ของเราในวันที่ 8 เมษายน

Johnathan Duncan เป็นผู้แทนของเขตสภาเมืองที่ 6 ของแคนซัสซิตี