گروه Decarcerate KC روز شنبه با در دست داشتن پلاکاردها و سر دادن شعار «هیچ‌کس آزاد نیست تا زمانی که همه آزاد شویم»، در زینه‌های شمالی شاروالی کانزاس سیتی گرد هم آمدند تا از رهبران شهر بخواهند دیدگاه آن‌ها را برای جلوگیری از زندانی شدن و وصل کردن جامعه به منابع صحی بهتر بپذیرند.
این گروه طرحی را به نام REACH، پاسخ‌دهی با بدیل‌های همدلانه و صحت جامعه (Responding with Empathetic Alternatives and Community Health)، معرفی کرد که هدف آن کمک به مردم پیش از آن است که وضعیت به مرحلهٔ گرفتاری و زندان برسد.
بر اساس گفتهٔ Decarcerate KC، این برنامه شامل یک خط تلیفون کمکی برای جامعه خواهد بود که تماس‌های واجد شرایط ۹۱۱ را به تیم‌های پاسخ‌دهی جایگزین ارجاع می‌دهد. به گفتهٔ این گروه، آن تیم‌های پاسخ‌دهی جایگزین مجهز خواهند بود تا مردم را به منابعی مانند مسکن، سلامت روان و خدمات اجتماعی وصل کنند، به این امید که نیازها پیش از دخالت پولیس برآورده شوند.
روز شنبه در مقابل شاروالی، اعضای این گروه پیراهن‌های سبز یک‌رنگ پوشیده بودند که در پشت آن‌ها عبارت «ما خودمان را مصون نگه می‌داریم» نوشته شده بود. در فاصلهٔ میان سخنرانان، این گروه طبل می‌زد، تشویق می‌کرد و شعار می‌داد.
Nadra Barnes، یکی از اعضای Decarcerate KC، سرگذشت و شهادت خود را دربارهٔ زندانی شدنش بیان کرد. Barnes گفت پس از آنکه مادرش بر اثر سرطان سینه درگذشت، او دچار افسردگی شد و تصمیم‌های نادرستی گرفت.
Barnes گفت: «اگر یک حضور مثبت و جای مفیدی برای مراجعه می‌داشتم، نتیجه برای من بسیار متفاوت می‌بود. اما در عوض، من زندانی شدم.»
او گفت: «به همین دلیل است که من ایستادگی کرده‌ام تا REACH به واقعیت تبدیل شود تا دیگران وقتی خود را در شرایط تاریک زندگی می‌یابند، حمایت مورد نیاز خود را دریافت کنند.»
این گروه استدلال کرد که REACH به عنوان راهی برای برآورده کردن نیازهای مردم در جامعه عمل خواهد کرد، پیش از آنکه کمبود حمایت به تصمیم‌های نادرستی منجر شود که می‌تواند به حبس و زندانی شدن بیانجامد.
Kero Laveli، یکی از رهبران Decarcerate KC، گفت که او با اعضای شورای شهر کانزاس سیتی و دیگر کارمندان شهر دربارهٔ دیدگاه این گروه برای برنامهٔ جدید پاسخ‌دهی اجتماعی غیرپولیسی و جایگزین پیش از بازداشت دیدار کرده است.
Laveli گفت: «این برنامه نخستین برنامه از نوع خود در کانزاس سیتی خواهد بود. این برنامه برنامه‌های صحت جامعه و تیم‌های پاسخ‌دهنده را در داخل ریاست صحت کانزاس سیتی ایجاد خواهد کرد تا مردم را به جای فرستادن به زندان، به منابعی که نیاز دارند وصل کند.»
او گفت که REACH برای دور نگه داشتن افراد از زندان در سه مرحله عمل خواهد کرد:
- باشندگان کانزاس سیتی می‌توانند انتخاب کنند که به جای پولیس، با شمارهٔ 311 تماس بگیرند تا یک تیم پاسخ‌دهی اجتماعی REACH را درخواست کنند.
- پاسخ‌دهندگان جامعه آن پاسخ جایگزین را فراهم می‌کنند، در صورت نیاز تنش وضعیت را کاهش می‌دهند و افراد را به یک دفتر برنامهٔ جایگزین وصل می‌کنند که در آنجا مراقبت فردی دریافت خواهند کرد.
- راهنمایان مراقبت با مردم کار خواهند کرد تا نیازهای فوری مانند غذا، لباس، آب و نیازهای درازمدت مانند مراقبت‌های صحت روانی را برطرف کنند.
طرح قانونی برنامهٔ REACH در جلسهٔ عادی شورای شهر کانزاس سیتی در ۷ مارچ معرفی خواهد شد. یکی از اعضای شورای شهر که Laveli دربارهٔ این برنامه با او صحبت کرده بود، Johnathan Duncan عضو شورای شهر از حوزهٔ ششم، در این گردهمایی حضور داشت.
Duncan گفت: «افتخار می‌کنم که پیشگام و حامی این مقررهٔ شهری هستم. من امروز صبح پیش از جلسهٔ بودجهٔ ما اینجا هستم زیرا بودجهٔ ما یک سند اخلاقی است؛ ما به چیزهایی که ارزش قائلیم بودجه می‌دهیم. ... و ما باید برای مردم خود بودجه بدهیم.»
Duncan گفت که REACH به آسیب‌پذیرترین باشندگان کانزاس سیتی کمک خواهد کرد تا کمکی را که نیاز دارند به دست آورند و یک «چرخهٔ پرهزینه و غیرانسانی» مجازات را از میان بردارد.
Duncan گفت: «برای مدت بسیار طولانی، اینجا در کانزاس سیتی و در بسیاری از شهرهای سراسر کشور ما، در تأمین بودجه برای سیستم‌های مراقبتی ناکام مانده‌ایم و در عوض، بودجهٔ سیستم‌های مجازات را تأمین کرده‌ایم.»
در این گردهمایی، Duncan گفت که هفتهٔ آینده طرح قانونی را برای یک «ابتکار پیش‌گیرانهٔ مصونیت عامه» پیشنهاد خواهد کرد که هدف آن رسیدگی به این مسائل در کانزاس سیتی است.
او گفت که این طرح قانونی بر اساس توصیه‌های قبلی کمیسیون جایگزین‌های حبس شهر (Commission on Incarceration Alternatives) است و از شیوه‌های شهرهایی مانند آتلانتا و دنور برای خدمات غیر اضطراری، مانند کسی که دچار بحران صحت روانی شده یا کسی که در سرک می‌خوابد، الگوبرداری خواهد کرد.
Duncan گفت که کمیسیون جایگزین‌های حبس شهر شهادت داده و برنامهٔ REACH را به کمیتهٔ مرکز بازپروری و توقیف (Rehabilitation and Detention Facility Committee)، که Duncan عضو آن است، توصیه کرده است.
Duncan گفت: «این طرح قانونی حجم تماس‌ها برای مسوولان پاسخ‌گویی ۹۱۱ ما را کاهش خواهد داد و بار کاری پولیس ما را سبک‌تر خواهد کرد. همچنان به مالکان کسب‌وکارهای کوچک ما که اغلب بار اصلی این مشکلات را به دوش می‌کشند کمک خواهد کرد و چرخهٔ زیان‌باری را که بسیاری از آسیب‌پذیرترین باشندگان ما در آن گیر مانده‌اند، خواهد شکست.»